Sürdürülebilir iadeler: atığı ve maliyeti azaltmak

Sürdürülebilirlik ve maliyet genellikle zıt yönlere çeker. İadeler, ikisinin birlikte çektiği nadir yerlerden biridir. Bir iadeyi daha yeşil yapan hemen her şey — daha az kargo bacağı, daha fazla yeniden satılan envanter, daha az imha edilen stok — onu aynı zamanda daha ucuz da yapar. Ekiplerin bunu kaçırmasının nedeni, iadeleri bir müşteri deneyimi kalemi ve bir kargo kalemi olarak muhasebeleştirip altında yatan karbonu, çöp sahasını ve zarar yazılan envanteri hiç toplamamalarıdır. Bunu yaptığınızda, çevresel argüman ile marj argümanının aynı argüman olduğu ortaya çıkar.

İnsanları şaşırtan kısım ölçektir. Moda sektöründe iade oranları yüzde 30 ila 40 arasında seyrederken, yılda bir milyon sipariş gönderen bir marka, her biri bir taşıma, paketleme ve işlem gidiş-dönüşü olan yüz binlerce iade yolculuğu işliyor demektir ve bu ürünlerin anlamlı bir kısmı hiçbir zaman bir rafa geri dönmez. McKinsey'nin moda ve sürdürülebilirlik üzerine yayımladığı çalışma dahil olmak üzere, sektörün iade yükü üzerine yapılan sektör analizleri hep aynı sonuca varıyor: iade bacağı artık e-ticarette hem maliyetin hem de emisyonların en büyük ve en az yönetilen kaynaklarından biridir.

Bir iadenin gerçek çevresel maliyeti

Bir iade, bir satışın nötr bir geri alınması değildir. Kendi ayak izini taşır ve bu ayak izinin, çoğu kâr-zarar tablosunun hiç ayırmadığı üç ana bileşeni vardır.

• Taşıma emisyonları. Ürün, toplu bir gidiş sevkiyatı yerine genellikle ayrı bir tek-paket yolculukla geri gelir, ardından sıklıkla bir sınıflandırma merkezine veya tasfiyeciye tekrar gider. İade edilen birim başına iki veya üç ekstra bacak, bir katalog genelinde hızla toplanır.
• Ambalaj atığı. İade kargosu genellikle, gidiş siparişinin zaten tükettiği ambalajın üzerine, çoğu tek kullanımlık ikinci bir kutu, yeni zarflar ve dolgu malzemesi tüketir.
• İmha edilen envanter. Bu, çirkin olanı. İade edilen ürünlerin bir kısmı, özellikle modada, incelenmesi, temizlenmesi ve yeniden stoklanmasının maliyeti ürünün değeri olarak görülenden daha fazla olduğu için zarar yazılır ve çöp sahasına veya yakma tesisine gönderilir.

Bu son nokta, itibarın ve düzenlemenin şu anda çarpıştığı yerdir. Satılmamış ve iade edilmiş giysileri imhaya yönlendirmek, AB ekotasarım kuralları kapsamında kısıtlanıyor, bu yüzden eskiden tamamen dahili bir maliyet kararı olan sessiz zarar yazma işlemi, bir uyumluluk ve açıklama meselesine dönüşüyor. Atık her zaman pahalıydı. Artık aynı zamanda görünür de.

İadesiz geri ödemeler ile yeniden satış ve yeniden sınıflandırma karşılaştırması

Çok dikkat çeken bir taktik iadesiz geri ödemedir: marka müşteriye geri ödeme yapar ve ürünü geri göndermek yerine elinde tutmasını, bağışlamasını veya elden çıkarmasını söyler. Yüzeyde, iade bacağını tamamen kaldırdığı için en yeşil seçenek gibi görünür. Bazen gerçekten doğru karardır. Taşıma ve işlemenin ürünün değerinden daha pahalıya mal olacağı düşük değerli bir ürün için, onu ters zincirin dışında tutmak hiçbir şey geri kazandırmayacak emisyonlardan kaçınır.

Ancak iadesiz geri ödemeler otomatik olarak sürdürülebilir değildir ve onları varsayılan haline getirmek bir hatadır. Ürün müşterinin çöp kutusunda son bulursa, imhayı yalnızca kendi defterlerinizin dışına taşımış ve üstüne birim değerini de kaybetmiş olursunuz. Yeniden satış değeri olan herhangi bir şey için gerçekten sürdürülebilir yol, onu geri almak, hızla sınıflandırmak ve satışa geri döndürmektir, çünkü yeniden satılan bir ürün, tüm yaşam döngüsündeki açık ara en büyük karbon maliyeti olan yeni bir ürünün üretimini gereksiz kılar. İadesiz geri ödemeler, düşük değerli, düşük geri kazanımlı ürünler için hedeflenmiş bir kural olmalı, atığı sessizce başka birinin evine aklayan genel geçer bir politika olmamalıdır.

Tabloyu yukarıdan aşağı okuduğunuzda örüntüyü kaçırmak zor: her satırda daha yeşil seçenek ile daha ucuz seçenek aynı satırdır. Bu hizalanma, iade sürdürülebilirliğini, ESG harcamalarına güvenmemeyi öğrenmiş bir finans ekibine olağandışı derecede kolay savunulabilir kılan şeydir.

Değişim öncelikli: en büyük tek kaldıraç

Yalnızca bir şeyi değiştirecekseniz, bu olsun. Bir geri ödeme ilişkiyi sona erdirir: ürün geri gelir, para çıkar ve müşteri ürünü hâlâ istiyorsa, yeniden baştan gönderilen yepyeni bir sipariş verir. Bir değişim bunu çöker. Müşteri yanlış bedeni veya rengi doğru olanla değiştirir ve en temiz versiyonda yedek ürün, iade yoldayken kargoya verilir, böylece ikinci bir tam gidiş siparişinden kaçınır ve zaten kazandığınız geliri korursunuz.

Çevresel açıdan, bir değişim, geri ödeme-sonra-yeniden-satın-alma örüntüsüyle karşılaştırıldığında tüm bir gidiş sevkiyatını ve onunla birlikte gelen ambalajı ortadan kaldırır. Ticari açıdan, nakit bir çıkışı korunan gelire dönüştürür. Müşterileri baskıcı hissettirmeden bir değişime yönlendirmenin mekaniği ve bunu çalıştıran ürün yönetimi değişim öncelikli oyun kitabında ele alınıyor, ama sürdürülebilirlik başlığı basit: çözülen iade başına daha az kargo bacağı ve geri ödenen ürünlerin yerine üretim hattından çekilen daha az yeni birim.

Bir geri ödeme, ürünü iki kez kargolar ve iki kez üretir. Bir değişim ise onu bir kez geri kargolar ve satışı korur. Daha yeşil yol ile kârlı yol aynı yoldur.

Önleme, işlemekten üstündür

En sürdürülebilir iade, hiç gerçekleşmeyen iadedir ve önleme, verinin ağır işi yaptığı yerdir. Moda iadelerinin büyük bir kısmı, satış noktasında önlenebilir olan yanlış-beden iadesi gibi kalıp/beden uyumu ve beden uyuşmazlıklarıdır. Önlediğiniz her biri, hiçbiri gerçekleşmeden önce tam bir gidiş-dönüşü, ambalajını ve yeniden stoklama maliyetini ortadan kaldırır.

• Kalıp/beden uyumunu mağaza vitrininde düzeltin. Beden rehberliği ve öneri araçları, neden kodlarına hakim olan yanlış-beden iadelerini azaltır; bu, temizlik değil önlemedir.
• Ürün içeriğini keskinleştirin. Doğru ölçüler, dürüst görseller ve net malzeme açıklamaları, müşterinin zihnindeki resme hiçbir zaman uymayacak ürünlerin iadesine yol açan beklenti farkını kapatır.
• Nedenleri satın alma sürecine geri besleyin. Ürün yönetimine ve tasarıma ulaşan iade nedeni verisi, aynı hatalı kalıbın veya yanıltıcı listelemenin gelecek sezon aynı iadeleri üretmesini durdurur.

İşte burada iadeler bir maliyet merkezi olmaktan çıkıp bir zekâ kaynağı olmaya başlar. Bir iade veri çarkı olarak ele alındığında, her iade katalogun daha azını nasıl üreteceğini öğretir; bu da sürdürülebilirliğin katlanan versiyonudur: yalnızca bu iadeyi daha yeşil şekilde işlemek değil, sonraki yüzünü tamamen önlemek.

ESG raporlaması: ölçün yoksa argümanı kaybedin

Son parça açıklamadır ve hızla isteğe bağlı olmaktan zorunlu olmaya doğru ilerliyor. Düzenleyiciler ve yatırımcılar, markaların operasyonlarının ayak izini giderek daha fazla sayısal olarak ortaya koymasını bekliyor ve iadeler bu ayak izinin önemli bir dilimi. İadelerinize bağlı emisyonları, ambalajı ve imha hacimlerini raporlayamıyorsanız, onları azalttığınızda iyileşmeyi de gösteremezsiniz; hem ürün imhası hem de kurumsal sürdürülebilirlik raporlaması konusunda sıkılaşan AB kuralları kapsamında, yakında bu rakamları göstermeniz gerekebilir.

Pratik hamle, iadeleri satışları ölçtüğünüz gibi ölçümlemektir. Doğrudan ayak izine ve maliyete bağlanan metrikleri birlikte izleyin.

1. 1İade oranı ve neden dağılımı, böylece hacmin ne kadarının önlenebilir olduğunu bilirsiniz.
2. 2Yeniden stoklama oranına karşı zarar yazma oranı, imha etmek yerine ne kadar değer ve malzeme geri kazandığınızın en net göstergesi.
3. 3Çözülen iade başına kargo bacağı; hem değişim öncelikli yaklaşım hem de konsolidasyon bunu düşürür.
4. 4Yeniden stoklama, yeniden satış, tasfiye, imha şeklindeki dağılım kırılımı, böylece imha payı görünür olur ve raporlanıp azaltılabilir.

Bu rakamları bir panele koyduğunuzda sürdürülebilir iadeler bir slogan olmaktan çıkar. Her birine bir euro rakamı ve bir karbon rakamı iliştirilmiş bir dizi kaldıraç haline gelirler ve aynı eylemler ikisini de hareket ettirir. Bütün mesele şu: iadelerde, daha yeşil olanı yapmak ile daha ucuz olanı yapmak, alışılmadık şekilde aynı karardır ve bunu ölçen markalar bunu kanıtlayabilenlerdir.