Kâr Marjını Eriten Gizli Ters Lojistik Maliyetleri

Çoğu finans ekibi, geçen ayın gelir tablosundaki iade tutarını kuruşuna kadar söyleyebilir. Ama neredeyse hiçbiri, o iade edilen ürünü tekrar satılabilir hale getirmenin gerçekte ne kadara mal olduğunu bilemez. Bu fark bir yuvarlama hatası değil; yapısal bir kör noktadır. Ters lojistik maliyetleri; işçilik kalemlerine, indirim bütçelerine, navlun sözleşmelerine ve hiçbir zaman 'iade' kelimesiyle tekrar eşleştirilmeyen fire zararlarına dağılmış durumdadır. Sonuç, iadelerin kâr marjı üzerindeki gerçek yükünü olduğundan az gösteren — bazen ciddi ölçüde az gösteren — bir P&L tablosudur.

Bu önemlidir çünkü tüccarların iade politikası, yeniden stoklama ücreti ve kargo firması seçimi hakkında verdiği kararlar, ancak arkasındaki maliyet verisi kadar iyi olabilir. Ücretsiz iade politikasını yalnızca iade tutarı satırına göre fiyatlandırıyorsanız, faturanın büyük kısmını kaçırıyorsunuz demektir. Ters lojistik rehberimiz uçtan uca süreci ayrıntılı olarak ele alıyor; bu yazı ise sürecin içinde saklanan maliyet kalemlerine odaklanıyor.

İade tutarı neden en az ilginç rakam

İade, müşteriye geri aktarılan bir nakit transferidir. Görünürdür, mutabakatı kolaydır ve her finans raporunda otomatik olarak yer alır. Ters lojistik maliyeti ise farklıdır: bir ürünü müşterinin kapısından, yeniden satılabilir, tasfiye edilebilir veya imha edilebilir bir duruma geri getirmek için gereken her şeyin toplamıdır. Tedarik zinciri araştırmaları, işçilik, nakliye, kontrol, yeniden paketleme ve indirim hesaba katıldığında ters lojistiğin ürünün orijinal değerinin çift haneli bir yüzdesini tüketebildiğini sürekli olarak ortaya koyuyor — bu rakam, çoğu operatörün 'iade işleme' için ayırdığı bütçe kalemini fersah fersah aşıyor. Ölçek bağlamında, McKinsey ve diğer tedarik zinciri araştırmacıları ters lojistiği perakendede en az ölçülen maliyet merkezlerinden biri olarak işaretledi; çünkü bu maliyet kendi P&L satırı olarak izlenmek yerine diğer departmanların bütçelerinden parça parça toplanıyor.

Bir maliyetin kendi P&L satırı yoksa, birinin er ya da geç onu aramaya çıkması gerekir — genellikle kâr marjı çoktan buharlaştıktan sonra.

Hiçbir zaman açıkça faturalandırılmayan beş maliyet kalemi

Bunların hiçbiri tek bir 'iade' ücreti olarak görünmez. İşçilik bütçelerinin, navlun sözleşmelerinin ve envanter fire çizelgelerinin içine gömülüdürler. Bir iadenin birim başına maliyetinin nasıl toplandığına dair daha kapsamlı bir döküm için bir iadenin gerçek maliyeti yazısına bakabilirsiniz.

• Ters navlun — iade kargosu, özellikle kısmi paletlerde veya tekil ürünlü ters taşımalarda, genellikle gidiş kargosundan farklı (ve daha pahalı) fiyatlandırılır.
• Kontrol ve sınıflandırma işçiliği — her iade edilen ürün için bir insan veya sistem şu kararı vermelidir: yeni gibi satılabilir, açık kutu olarak satılabilir, tasfiye edilecek veya hurdaya çıkacak.
• Yeniden paketleme malzemesi ve işçiliği — kutular, poşetler, ipek kağıt ve bir ürünü tekrar raf hazır hale getirmek için harcanan dakikalar.
• İndirim ve kanal kayması kayıpları — birincil envantere geri dönemeyen ürünler, outlet veya tasfiye kanalları üzerinden orijinal fiyatın %30-70'ine satılır.
• Fire ve zarar yazma — kaybolan, nakliyede hasar gören veya basitçe onarmaya değmeyen ve sessizce gider yazılan ürünler.

Para gerçekte nereye gidiyor

Tüccarlar sonunda bir iadeyi uçtan uca maliyetlendirdiğinde — genellikle açıklanamayan bir marj erimesi sezonundan sonra — kategoriler arasında bazı ağırlık farklarıyla tekrar eden bir örüntü ortaya çıkar. Aşağıdaki tablo, standart bir ters lojistik hattından iade işleyen orta ölçekli bir hazır giyim veya genel ticaret perakendecisi için temsili bir maliyet dökümünü gösteriyor.

'Genellikle nerede bütçelenir' sütununda hiçbir yerde 'iadeler' yazmadığına dikkat edin. İşte temel sorun bu: bu maliyetlerin hepsi gerçek, tekrarlayan ve biri bunları tek bir görünümde toplamadıkça büyük ölçüde görünmezdir. Yeniden stoklama ücretini artırmayı, iade süresini kısaltmayı veya kargo firması değiştirmeyi değerlendiren mağaza operatörleri, hangi kaldıracın en önemli olduğunu tahmin etmek yerine iade işleme maliyetini azaltma yolları yazısıyla başlamalı.

Bu çeyrek çalıştırılabilecek adım adım bir denetim

En büyük sızıntıları ortaya çıkarmak için tam bir faaliyet tabanlı maliyetlendirme sistemine ihtiyacınız yok. Bir raporlama dönemi boyunca odaklanmış bir denetim, yönü doğru bir rakam elde etmek için yeterlidir.

1. 1Kategori ve nihai durum (yeni gibi yeniden satış, açık kutu yeniden satış, tasfiye, hurda) bazında 90 günlük iade hacmini çekin.
2. 2Kargo faturalarınızdan ağırlık aralığı ve bölgeye göre ayrılmış, sevkiyat başına ortalama ters navlun maliyetini alın.
3. 3En çok iade edilen üç kategori için kontrol ve yeniden paketleme sürecinin zaman etüdünü yapın — ücret ve yan haklarla birlikte, ürün başına dakika.
4. 4Tasfiye ve outlet kanallarında iade edilen envanter için gerçekleşen indirim yüzdelerini, birinci kalite envanterle karşılaştırarak çekin.
5. 5Depoya geri gelen ürün sayısını, sonunda satılabilir envantere geri dönen ürün sayısıyla karşılaştırarak fireyi tahmin edin.
6. 6Her oranı kategori hacmiyle çarpıp toplayın — bu, iade tutarınız değil, gerçek ters lojistik maliyetinizdir.

Gerçek rakamı gördükten sonra ne yapmalı

Bu çalışmayı tamamlayan tüccarlar genellikle hasarın büyük kısmına bir veya iki maliyet kaleminin sebep olduğunu görür ve çözüm nadiren 'müşterilerden daha fazla ücret alın' olur. Örneğin, yüksek indirim/kanal kayması payına sahip bir perakendeci genellikle bir triaj sorunu yaşar — sınıflandırma kriterleri çok muhafazakâr veya çok yavaş olduğu için çok fazla yeniden satılabilir ürün tasfiyeye yönlendirilir. Yüksek ters navlun payına sahip bir perakendeci ise küçük iade sevkiyatlarını bölgeye göre gruplamak yerine, pahalı son kilometre ters seferlere aşırı konsolide ediyor olabilir. NRF tarafından atıfta bulunulan sektör kıyaslamalarına göre, ters lojistiği ayrı bir maliyet merkezi olarak aktif şekilde yöneten perakendeciler, bunu müşteri hizmetlerinin bir uzantısı olarak ele alanlara kıyasla ölçülebilir şekilde daha fazla marj kurtarıyor.

Pratik sıralama şudur: önce ölç, sonra en büyük kaleme müdahale et, sonra tekrar ölç. Hangi maliyet kaleminin gerçekten kanadığını bilmeden doğrudan bir politika değişikliğine — daha kısa bir iade süresi, genel bir yeniden stoklama ücreti — geçmek, orantılı bir marj kazanımı olmadan müşteri sürtüşmesi üretme eğilimindedir.

Finans ve operasyonlar bunu neden birlikte kaçırmaya devam ediyor

Gizli ters lojistik maliyetlerinin belirli bir perakendecide yıllarca sürmesinin bir nedeni analitik değil, örgütseldir. Finans, iade ve indirim hesaplarına sahiptir. Operasyonlar, işçilik planlamasına ve depo verimliliğine sahiptir. Merchandising, tasfiye kanalı kararlarına sahiptir. Müşteri hizmetleri, bir müşterinin iade başlatmasının ne kadar kolay olduğunu belirleyen politikaya sahiptir. Her ekip maliyetin bir dilimini görür ve makul şekilde başka birinin bütünü izlediğini varsayar. Yukarıdaki beş kalemi tek bir görünümde zorlayan tek bir gösterge paneli olmadığı için, tam rakam ancak bir marj incelemesi soruyu zorunlu kılana kadar hesaplanmaz — çoğu zaman zor bir çeyrekten önce değil, sonra.

Bu boşluğu kapatan perakendeciler, altta yatan harcama hâlâ beş farklı bütçede yaşasa bile, birleşik bir ters lojistik maliyet metriğinin sahipliğini açıkça bir role atama eğilimindedir. Yukarıda açıklanan üç aylık denetimi çalıştırması, birleştirilmiş iade başına maliyeti liderliğe sunması ve hangi kaldıracın — navlun konsolidasyonu, sınıflandırma kriterleri, yeniden paketleme verimliliği veya kanal yönlendirmesi — önceki dönemde rakamı en çok hareket ettirdiğini işaretlemesi gereken kişi bu tek sahiptir. Bu sahiplik olmadan, denetim genellikle bir kez yapılır ve sessizce durur; gizli maliyetler iki ya da üç çeyrek içinde geri sürünür.